ႏွလံုးသားတစ္ခု ႏွင့္ ပူေလာင္မႈကင္းမဲ့ဇံု
"ႏွလံုးသားတစ္ခု ႏွင့္ ပူေလာင္မႈကင္းမဲ့ဇံု"
..............................
..............................
ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရလိုက္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ ဘဝပ်က္သြားတဲ့ လူရဲ႕အခ်စ္ကို အခ်စ္စစ္လို႔ မေခၚႏိုင္ပါ…
လူေတြဟာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အခ်စ္ခင္ဆံုးလဲ…?
သူလည္း သူ႔အား သူကိုးႏိုင္တဲ့သူ၊
ကိုယ္လည္း ကိုယ္႔အားကိုယ္ကိုး ႏိုင္တဲ့သူ၊
သူ မရွိလည္း ကိုယ့္ဘဝကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေနသြားႏိုင္တဲ့သူ၊
ကုိယ္မရွိလည္း သူ႔ဘဝကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ေက်ေက်နပ္နပ္ေနသြားႏိုင္သူ၊
ဒီလိုလူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဟာ ေအးခ်မ္းမႈရွိျပီး အခ်စ္စစ္တယ္လို႔ ေခၚဆိုႏိုင္ပါတယ္။
အခ်စ္ဟာ အလိုရမက္နည္းျပီး ေပးဆပ္မႈအေပၚ အေျခခံ ရပ္တည္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အလြန္တရာ ေအးခ်မ္းပါတယ္။
အခ်စ္ဟာ အလိုရမက္နည္းျပီး ေပးဆပ္မႈအေပၚ အေျခခံ ရပ္တည္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အလြန္တရာ ေအးခ်မ္းပါတယ္။
မိမိရဲ႕အခ်စ္က ပူေလာင္တဲ့အခ်စ္လို႔ ခံစားေနရရင္ အခ်စ္စစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။
ရယူလိုတဲ့မသိစိတ္က လူကို ပူေလာင္ေစပါတယ္။
သူရွိရွိ မရွိရွိ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ေနျပီး သက္ဆံုးတိုင္ ခ်စ္သြားႏိုင္ျခင္းဟာ အခ်စ္စစ္စစ္ပါ။
တကယ္ဆို ခ်စ္တတ္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။
ရယူလိုတဲ့မသိစိတ္က လူကို ပူေလာင္ေစပါတယ္။
သူရွိရွိ မရွိရွိ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ေနျပီး သက္ဆံုးတိုင္ ခ်စ္သြားႏိုင္ျခင္းဟာ အခ်စ္စစ္စစ္ပါ။
တကယ္ဆို ခ်စ္တတ္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။
လူသားအားလံုး ပူေလာင္ျခင္းကင္းတဲ့ လိုရမက္ကင္းမဲ့ဇံုမွာ ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ...
......
#ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
Comments
Post a Comment